Vluchtgedicht
Ik hoorde van een land achter dijken, water, sluizen. Een land vol bruggen- bouwers: dus dan vast ook wel voor mij. Ik hoorde van een land met vrouwen zo blond als tarwe in de palm van mijn hand, van kinderen zo rond als gevulde wijnbladeren, niet die van mij. Wij schraapten de laatste stukjes hoop […]