Berichten: Stadsdichtergilde Veenendaal

Ik had een droom, een droom vol stromend water waarin je ziel kon drijven in een bootje, rusten op een kussen van wol, dromend over gouden kusten. Ik had een droom, een droom vol hoop voor later: Er was een dorp gehuld in stille waters, heel fragiel het was een wereld wazig en vol slierten […]

Waarschijnlijk ben ik niets meer dan een uitgehakte strijd, een knots op fundament, vanzelfsprekender dan ooit tevoren. Niemand vecht meer voor mij. Behalve deze vuist. Op de keper beschouwd is het geen knuist voor geweld, het is gebalde strijd, geen vuist om te vechten, maar een hand voor het woord als wapen. Het wortelt nog […]

Een aalscholver te Veenendaal verkondigde met veel kabaal: ‘Help, dit gaat niet goed, ik verdrink! Snel, de broeders, voordat ik zink!’ De brandweer is ijlings naar de vondeling gesneld, waarop de aalscholver met de krant heeft gebeld: ‘Zeg, dit is wel erg ruig: plantte dat vissetuig zowaar bijna een haak in mijn scholverse huig!’   […]

Waar thuis is daar smeult de haard, daar ben ik veilig, maar thuis zijn dat kan ook bij een ander het gaat erom dat ik me goed voel, sneu om te weten dat er ook mensen zijn die dat niet zo ervaren, maar wat doe ik ermee? Ik kan niemand dwingen zich thuis te voelen. […]