Zomer in Veenendaal
De stad wiegt zacht tegen mijn benen ze schurkt tegen mijn rug, ze zingt zichzelf in slaap en wekt tegelijkertijd mijn dromen. Slaapdronken wandel ik door lanen die verloren deinen in de luwte van opgedroogde haast. Stroperig klemt zij zich aan mij vast; ze roept niet, ze trekt niet, ze stroomt kalm en gestaag. Evengoed […]