Wandelgedicht
Uit breuklijn gehakt gezicht kijkt mij aan, handen onder het gelaat pakken mijn polsen en trekken mij mee de oudheid in, ik rol langs treurige takken en vliegende vogels om in foetushouding voor een spiegel te eindigen. Weer vliegen. Maar nu zonder hoogte, eerder de diepte in van een andere dimensie. Ik kijk in gezichten […]