Berichten: Gedichten

Jij bent de ander die ik ook ben. In jou zie ik wat jij in mij ziet: met mijn bekende boodschappen uit dezelfde winkel, en toch zo vreemd. Anders. Is dat zo? Of schuilen in jou dezelfde woorden als in mij, zoals in ieder ander. Daarom vraag ik je bij deze graag: Wat is jouw […]

Ik hoorde van een land achter dijken, water, sluizen. Een land vol bruggen- bouwers: dus dan vast ook wel voor mij. Ik hoorde van een land met vrouwen zo blond als tarwe in de palm van mijn hand, van kinderen zo rond als gevulde wijnbladeren, niet die van mij. Wij schraapten de laatste stukjes hoop […]

Ze zeggen tenminste dat het snel ging, dat de tijd jou in zijn handen droeg en zachtjes schommelde zoals jij dat met de tijd goed kon. Nu lig jij daar een eeuwigheid voltooid verleden tijd te zijn, kraakt Veenendaal in haar fundament: wie verhaalt er morgen over gisteren? Ze zeggen, achteraf is alles goed te […]

Kom, hang je kleren daar te rusten, laat de wind vrij spel in jouw verleden; Hein geeft geen feestjes om je voor te kleden. Kom, schenk mij je hand leg je koude lege lijf te rusten op de kale plank, wees een rank wit baken in het groene hart van ons bestaan. Daar draag ik jou, […]

Dat wij nu iets zijn, al is het uit het veen getrokken. Dat wij daar altijd al lagen, onder een nieuwe weg. Daarheen gerold door in ijsverpakte eeuwen, knikkerde zomaar zijn weg op ons pad. Kruipend ijs en fluisterend sneeuw brachten geduldig hier. En kijk, toen doken wij onszelf op en deden nooit meer onder voor Amersfoort Keistad, […]

De stad heeft hier geen stem, zij zwijgt en lijkt te denken: mijn tijd die is voorbij en zal ooit wederkeren. Maar voor wie wil horen en zien ligt hier een grootse schat, verborgen tussen straattegels, bakstenen, tuintjes en voegen van weleer. Hier spreken bomen, gebogen over treurige letters een lied van gevallen vruchten. Hier […]