Berichten: Gedichten

Ik ken een heel rijk oompje, dat oud en nieuw verbindt, zijn benen torenen hoog boven iedereen uit. IJzeren pijlers onder een krulspiralen hesje. Eigenlijk   zijn ze met zijn twee,                         mijn oom. Het zijn mijn oom en tante,                             knus tegen elkaar. Zij baden vaak in kleurenpracht.                                Soms blozen […]

Jij maakt norse bomen blij en geeft de hondeen woef terug. Zoeft mee met de wolken,blaast een paardenbloem uit: een zucht en kusvoor je buren. De straatstenen klinken na van jouw gepraat;deuren gaan voor je open met jehand omhoog, zwaaiend, dromend, drinkend,kijkend, lachend. Zwetend van je eigen strijd. Met de tijd worden woorden donker, vallen […]

De Brouwerspoort opent haar deuren:zie het water, winkels en woningenin alle kleuren en smaken. Een havenwaar bier en water elkaar raken. De stenen klinken één voor één,de Tuinstraat staat in bloei,hier heerst enkel en alleen plezier. Na twintig jaar zand bakken, plantenbakken,zand erover en doorpakken,nu eindelijk genieten zoals het hoort:van onze mooie Brouwerspoort! Dit gedicht […]

Ik ben te boeken als lezer,in een klein stil hoekje;dan dwaal ik namelijk langs woestijnen en loopik nooit een blauwtje.Vecht ik op hakken zo groot als een torenen blaas ik alle dieven omver;even verderop maak ik dierenvrienden,die kunnen praten, en mij laten gieren,schaterlachen.Ik ben te boeken als lezer, in een nu wat grotere hoek. Durf […]

Zomerzinsels in de zon:pen en inkt waar ooit de octopus ontstond.Zandkastelen bouwen zonder rente;je kop niet in het zand stoppen, maar ruimte scheppen.Met je tenen in de toekomst steppen,sporen trekken in het warme zand.Sproetjes bruinen als een glimmend ei, geniet en haast niet,de zomer is er zo en ook weer zomaar voorbij. Gedicht voor de […]

In mei leggen allemensen in Veenendaal een eivan liefde, vrede en hoop. Een hoop die in tachtig jaar veranderde —toen het einde van onvredede start werd van eenjuichende Hoofdstraat. Nu staan daar de dromen, waar ooitvrede ontstond. Dit gedicht van Willemijn Reijmes-Hannessen is op woensdag 21 mei 2025 gepubliceerd in De Rijnpost.